May 2012
ben jij die anonieme verhaal verteller?
Nee. Ik kan geeneens verhalen vertellen.
Ze was plastic beestjes in een rij op een plank aan het zetten. Ik hurkte naast haar met mijn handen onder mijn kin. 'Hier zijn je spulletjes.' 'Moeten olifanten bij de leeuwen of bij de paarden?' 'Ik zou ze bij de leeuwen zetten. Wil je me laten zien wat je hebt verzameld?' Ze stond op en liep naar haar bed. Ze trok er een grote kartonnen doos onderuit. Een voor een legde ze dingen op de grond: een jampotje, kaartjes uit pakken cornflakes, drie knopen, een reepje oranje zijde, een appel.
life is like a box of chocolates
i don’t have a box of chocolates
'Je bemoedert me,' zei hij, maar hij nam toch een grote hap van het brood. Ik vroeg niet waarom hij zo verdrietig was. Ik keek alleen maar toe terwijl hij at en dronk. Daarna leidde ik hem naar boven en kleedde hem helemaal uit alsof hij een kind was. Hij ging in bed liggen en ik ging naast hem zitten en streelde hem over zijn stekelige hoofd. Na een tijdje sloot hij zijn ogen en ik haalde mijn hand weg. 'Ik slaap nog niet,' zei hij zachtjes.
Ik wil alleen maar zwemmen
Spinvis
Spinvis || Ik wil alleen maar zwemmen
hee (hee) ik heb geen probleem
en ik vind niemand raar
alleen maar zien hoe je de trap oploopt
ik zit simpel in elkaar
de man in de straat zegt
het is nooit te laat
ik ben nog geen soldaat maar ik weet hoe je de trekker overhaalt
Wanneer leert men toch eens dat schoonheid subjectief en tussen onze oren zit en dat iedereen iets anders mooi vindt en dat we daarover niet zo hard moeten oordelen?
